shop

disease

sponor

email

جستجو

 



تکثیر و پرورش گلدفيش كله شيری

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 
دسته: تکثیر و پرورش ماهیان زینتی
آخرین به روز رسانی پنج شنبه, 12 می 2016 01:51
نوشته شده توسط مدیر سایت بازدید: 2988

مشخصات استاندارد كله شيريها مطابق ذيل ميباشد:

پهناي بدن بزرگتر از 2/1 بلندي بدن ميباشد تاج كلاهكي آن كاملا گسترش يافته و فاقد بالة پشتي ميباشد و بقيه بالهها جفتي (دوتايي) ميباشند باله دمي از هم جدا ميباشد و به شكل چنگالي است. قسمت انتهاي بيروني بالهها ظاهر كروي دارند و حداقل طول بدن cm5/5 يا ( اينچ) ميباشد.

ماهي پرجنب و جوش فعال و كاملا متعادل است بدنش كشيده نميباشد و خطوط خارجي بدن صاف و فاقد بالة پشتي ميباشد. بالة دمي كاملا از هم جدا و تاج كلاهكي به طور كامل در 3 ناحيه سر توسعه يافته است به عبارت ديگر حدقه چشم در قسمت زيرين جمجمه واقع شده است.

رنگ ماهي در حالتهاي گوناگون بصورت براق (تك رنگ رنگارنگ در نمونههاي بسيار زيبا و شبيه به هم در قسمتهاي مختلف بدن) نيز ميباشد البته يك نوع ديگر ممكن است ظاهري نقشدار داشته باشند.

رنگهاي متاليك ظاهري براق دارند و تا قسمت داخل بالهها اين رنگ امتداد دارد. ماهي نقشدار زمينهاي آبي با قسمتهاي كوچكي از رنگ بنفش قرمز نارنجي زرد و قهوهاي همچنين خالهاي سياه دارد.

تکثیر ماهي گلدفيش كله شيري

عمل تكثير و پرورش كله شيريها حدود 50 سال پيش بصورت فعاليتي جدي آغاز شد بطوريكه اين فعاليت توسط عموها و پدربزرگها و اعضاء خانواده در گذشته انجام ميشد. در آغاز فعاليت مزبور نژادهاي خاص اين ماهي كه ويژگيهاي برتري داشتند انتخاب شدند و نژادهايي كه پرورش يافتند اكثرا بصورت قرمز خالص و بعضي از آنها هم با زمينه قرمز و لكههاي سفيد بودند . از گونه هاي نگهداري شده كه حدود 40 ماهي مولد بود براي سال بعد حدود 150 بچه ماهي تكثير يافت. عمليات جفتگيري معمولا خصوصيات خاصي دارد كه در بيشتر مواقع تكثيركنندگان از يك قانون پيروي ميكنند. تكثير كنندهاي يك كله شيري سياه را با گونه قرمز آن آميزش داد و برخلاف انتظارش بدن ماهي بوجود آمده سرتاسر رنگي بود كه پديدهاي جالب محسوب شد و با وقوع اين پديده به اين نتيجه رسيدند كه هميشه از يك قانون خاص پيروي نميشود و در طبيعت اين گونه وقايع رويداده است. با توجه به اينكه مولدها را براي تكثير انتخاب كرده بود اين واقعه صورت گرفت. بعضي مواقع يك نژاد در بعضي از سالها تخمريزي نميكند. علت اين وضعيت تاكنون مشخص نگرديده است. با اين وي?گيها افزايش و تكثير كله شيريها كارآساني نيست. در نژادهاي برتر از 1000 بچه ماهي موجود ميبايستي 50 قطعه از آنها باقي بمانند تا بزرگ شوند. اين نسبت حدودا بالاي حد استاندارد كه نسبت 200 به 1 است ميباشد. اين دستآورد قابل رقابت براي نسبتهاي ساير گونهها نظير شابون كينز بريستول و دم چتريها ميباشد.

گونه هايي از ماهيان كله شيري نظير گونه دم مجزا و گونة پشت صاف بدون باله پشتي داراي بيشترين مشكلات در نگهداري و مراقبت ميباشند.

به نظر ميرسد نژادهاي برتر با يك روش تكثير و پرورش مييابند و تكثير آنها تنها راه براي ازدياد نژادها با وي?گيهاي مخصوص بخود ميباشد.

ماهي ها عمليات تخمريزي را در استخرها انجام ميدهند كه در پي آن تكثير كننده آنها را به مخزنهاي آب تميز در مزرعه هاي پرورش انتقال ميدهد و با روش انتخاب دستي آنها را براي جفتگيري و تكثير انتخاب ميكنند.

به ماهيهاي بالغ و نوزادان غذاهاي استاندارد داده ميشود. متداولترين ذره خوراكي براي ماهيهاي بالغ آكوارين و كينگ بريتيش ميباشد. دافني هم زماني كه فراهم باشد مناسبترين خوراك است.

اولين و عمدهترين گونههاي برگزيده براي تكثير و پرورش تك دميها پشت صافها صورتيها و برنزها ميباشند كه از ميان آنها ماهيها را انتخاب كرده و طي دوران سال براي تكثير و پرورش آماده ميكنند.

كله شيريهايي كه در جنوب شرقي بريتانيا (بريستول گلواستر شاير و سامرست) زندگي ميكنند ماهياني مقاوم هستند بطوريكه در زمستانهاي معتدل بطور متوسط 8 – 7 سال زندگي ميكنند.

منتخبی از مقاله گلدفیش کله شیری با ترجمه ارغوان وحیدی

نوشتن دیدگاه

ورود به سایت

عضویت در خبرنامه سایت

لطفا ایمیل خود را وارد نمایید

پیام ارسالی به ایمیتان را تایید نمایید

FeedBurner

خبر خوان سایت ماهی

خوراک ساز سایت ماهی

آمار سایت

امروز62
دیروز109
این هفته278
این ماه2063

آی پی بازدیدکنندگان : 54.234.228.185
Unknown ? Unknown Wed 21 Nov 2018 17:08

نظر سنجی